Borduren, in de oudheid bekend als handwerken, is een ambacht waarbij met een naald gekleurde draad op textiel wordt geweven om een ontworpen patroon te creëren. Omdat borduren vooral door vrouwen werd uitgevoerd, wordt het beschouwd als een belangrijk onderdeel van 'dameshandwerk'. Borduren is een van China's oudste ambachten, en de kunst van het handborduren in China heeft een geschiedenis van meer dan 2000 jaar.
Volgens het Documentenboek bepaalde het kledingsysteem meer dan 4000 jaar geleden dat "kleding geverfd moest worden en rokken geborduurd". Tijdens de Zhou-dynastie zijn er verslagen waarin staat dat "borduren en weven gedeelde taken waren". Borduurstukken uit de periode van de Strijdende Staten en de Han-dynastie, opgegraven in Hubei en Hunan, zijn van hoge kwaliteit. Borduren in de Tang- en Song-dynastieën had fijne stiksels en rijke kleuren, en was populair voor kalligrafie, schilderen en decoratieve voorwerpen. Tijdens de Ming- en Qing-dynastieën was het hofborduurwerk uitgebreid, en het volksborduurwerk ontwikkelde zich ook verder, waarbij Suzhou-borduurwerk, Yue-borduurwerk, lang borduurwerk, Xiang-borduurwerk en Shu-borduurwerk werden geproduceerd, bekend als de "Vijf Beroemde Borduursels". Er zijn ook Gu-borduurwerk, Jing-borduurwerk, Ou-borduurwerk, Lu-borduurwerk, Fujian-borduurwerk, Bian-borduurwerk, Han-borduurwerk, Ma-borduurwerk en Miao-borduurwerk.
Elk heeft zijn eigen unieke stijl, die tot op de dag van vandaag is doorgegeven en nog steeds duurzaam is. Borduurtechnieken omvatten tientallen verschillende technieken, waaronder rechte steek, lussteek, priksteek, lange en korte steek, quiltsteek, platte goudsteek en poke-steek, waardoor een rijke en gevarieerde stijl ontstaat.
Borduurmotief kan verder worden gecategoriseerd op basis van het gebruikte materiaal, waaronder zijdeborduurwerk, verenborduurwerk en haarborduurwerk. Borduurproducten worden voor uiteenlopende doeleinden gebruikt, waaronder kleding, kostuums voor opera- en dansvoorstellingen, tafelkleden, kussenslopen, kussens en andere dagelijkse benodigdheden, maar ook decoratieve artikelen zoals schermen en wandkleden. Gu-borduurwerk is de bekendste vorm van borduren tijdens de Ming-dynastie.
Borduren is in Weinan van generatie op generatie doorgegeven en wordt overal in de stad beoefend. Er zijn honderden verschillende patronen en kleuren. Borduren omvat voornamelijk kussens, kinderhoeden, buikomslagdoeken, deurgordijnen, inlegzolen, bedbeschermers, naaigerei, portemonnees en dierenspeelgoed. Deze ontwerpen bevatten vaak bloemen, vogels, insecten, vissen en traditionele Chinese taferelen. Vrouwen in het Tongguan-gebied borduren pioenrozen, symbolen van rijkdom en elegante lotusbloemen op de uiteinden van stoffen stijgbeugels. Het vakmanschap is voortreffelijk en werkelijk boeiend, waardoor ze de bijnaam "de unieke kunst van Dongfu-borduurwerk" hebben gekregen. Met de veranderende tijden is de inhoud van lokale producten geëvolueerd. Tegelijkertijd heeft een deel van het traditionele borduurwerk de internationale handelsmarkt betreden.
Prinses Anle van keizer Zhongzong uit de Tang-dynastie bezat tweehonderd-vogelrokken, beide zeldzame schatten. Dit zijn kledingstukken gemaakt van natuurlijke veren. Verenborduurwerk kan niet alleen landschappen, bloemen en vogels weergeven, maar ook verschillende ev
